Wednesday, June 18, 2014
Tuesday, June 17, 2014
3μηνων τυφλό γατάκι ψάχνει για σπίτι
<valad80@yahoo.gr>
Ζητείται υιοθεσία ή φιλοξενία για τον
μικρούλη. Είναι περίπου 3 μηνών και βρίσκεται σε αυλή όπου δεν τον
φροντίζουν. Μια κοπέλα που τον είδε ενδιαφέρθηκε και τον πήγε στον
κτηνίατρο όπου του έδωσαν αντιβίωση και αλοιφή tobrex για τα ματάκια
του. Οι ιδιοκτήτες του κήπου και της μαμάς του μικρού θέλουν να του
κάνουν ευθανασία(!) γιατί είναι τυφλός (μάλλον θα το σουτάρουν δηλαδή
σιγά μη δώσουν λεφτά για ευθανασία). Στην κοπέλα με τα χίλια ζόρια
ανοίγουν για να μπει να τον φροντίσει. Η ίδια είναι αλλεργική στις γάτες
και την πιάνει δύσπνοια όμως δεν θέλει να τον εγκαταλείψει. Παρακαλώ
βοηθήστε να βρει ο μικρούλης μια οικογένεια! τηλ. επικοινωνίας:
6977347352 περιοχή Παπάγου
ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ (ΦΙΛΟΙ ΖΩΩΝ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ)
"Μας παρασύρει πλέον σαν τσουνάμι, χωρίς να μπορούμε να ελέγξουμε την
εξέλιξή του... Πέρα από τα 38 ενήλικα σκυλιά που συντηρούμε με την
προοπτική της υιοθεσίας, τα 10 που συντηρούμε στο Χαλάνδρι και τα 6
τσοπανοσκυλάκια, που κλείνουν στις 22 του μήνα τον 4ο μήνα της ζωής
τους, έχουμε αυτή τη στιγμή 13 νέα κουτάβια (ήταν 16 αλλά υιοθετήθηκαν
τα 3), 2 μηνών περίπου, που κάποιοι "ξύπνιοι φιλόζωοι" τα εγκατέλειψαν
τις τελευταίες βδομάδες στις γειτονιές του Χαλανδρίου...
Δυστυχώς αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία και δεν στειρώνουμε τα σκυλιά
μας, το πρόβλημα συνεχώς θα διογκώνεται και θα τα μαζεύουμε πια
χτυπημένα ή πατημένα από τα αυτοκίνητα... Αυτή θα ήταν και η μοίρα των
δικών μας εγκαταλελειμμένων αν δεν βρίσκονταν τρία γειτονικά σπίτια να
τα φιλοξενήσουν αλλά καθώς τα κουτάβια μεγαλώνουν, τα πράγματα
δυσκολεύουν γιατί πια βγαίνουν στο δρόμο, φωνάζουν, οι γείτονες
διαμαρτύρονται και πάει λέγοντας. Δεν είναι εύκολο να κρατήσεις σε μικρή
αυλή 5 κουτάβια.
Από χτες οι φίλοι που φιλοξενούν τα 5, δήλωσαν πλέον αδυναμία...
Πρέπει άμεσα να μοιραστούν σε χώρους φιλοξενίας ή να υιοθετηθούν... Το
Σάββατο θα τα κατεβάσουμε στο Παζάρι μαζί μας αλλά κάπου πρέπει να
μείνουν μέχρι τότε. Υπάρχουν πολλά σπίτια στο Χαλάνδρι με κήπους. Μέλη
και φίλοι του Συλλόγου μας ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ και αναλάβετε από ένα κουτάβι
και προσπαθείστε να ευαισθητοποιείσετε και τους γείτονές σας να
φιλοξενήσουν ή να υιοθετήσουν ένα αδέσποτάκι. Οι ανάγκες πια είναι
τεράστιες. Τα τσοπανόσκυλα κατανάλωσαν 90 κιλά ξηρά τροφή puppy large
breed, τον προηγούμενο μήνα, (τα 40 τα χρωστάμε!!). Χρειάζονται 7
εμβόλια Χdog. Χρειάζονται 13 εμβόλια για τα νέα κουτάβια, χάπια
αποπαρασίτωσης, αμπούλες για μικρά και ενήλικα, milteforan για τη μάνα
και jylapour...
Επικοινωνείστε μαζί μας κι ας φέρει ο καθένας από κάτι στο παζάρι, τα
μέλη να δώσουν τις συνδρομές τους, ενεργοποιηθείτε όλοι γιατί αλλοιώς
μας βλέπω όλους... στο δρόμο !!!"
ΦΙΛΟΙ ΖΩΩΝ Χαλανδρίου (facebook)
Αρσενικό μικρόσωμο θιβετιανό πεκινουά από την περιοχή της Ναυπάκτου δίνεται για υιοθεσία
Αρσενικό μικρόσωμο θιβετιανό πεκινουά από την περιοχή της Ναυπάκτου δίνεται για υιοθεσία σε υπεύθυνο άτομο που έχει να του δώσει πολύ αγάπη!
Όποιος ενδιαφέρεται για υιοθεσία μπορεί να στείλει μήνυμα στο in box Ρενα Παπαθανασιου ή να τηλεφωνήσει στο 6975512076.
ΜΙΚΡΟΣΩΜΟ ΚΟΥΤΑΒΙ PITBULL ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙ
Μικρόσωμο θυληκό pitbull -ούτε ενός έτους- κυκλοφορεί μόνο και έρημο (δεν αναφέρω περιοχή για ευνόητους λόγους!!!!).
.
Κάποιος το πέταξε, μαζί με ακόμα ένα κουτάβι και τη μάνα τους. Τα δύο άλλα τα πήραν ήδη. Το συγκεκριμένο κουταβάκι όμως δεν πλησιάζεται εύκολα. Δεν πλησιάζει κανένα αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής δεν φαίνονται πρόθυμοι να την ταϊσουν. Ηδη έχει αποστεωθεί και η κατάστασή της είναι άσχημη.
Ξεκίνησα να την ταίζω και να της βάζω νερό ελπίζοντας να γίνουμε γρήγορα φίλοι.
Ομως ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ.
ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΜΕ ΑΥΣΤΗΡΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΗΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
α. θα δοθεί με συμβόλαιο υιοθεσίας μέσω ζωοφιλικής εταιρείας
β. ο ιδιοκτήτης θα δεσμευτεί να αποδέχεται επίσκεψη εθελοντή του σωματείου κάθε δίμηνο -εφ όρου ζωής του σκύλου- προκειμένου να βεβαιώσουμε ότι το σκυλί είναι στα χέρια του ανθρώπου που το υιοθέτησε και ότι δεν έχει περάσει σε λάθος χέρια (βλ. κυνομαχίες)
γ. σε περίπτωση ασθένειας ή θανάτου το ζώου, ο ιδιοκτήτης θα δεσμευτεί να ενημερώσει το σωματείο και να προσκομίσει βεβαίωση από τον αρμόδιο κτηνίατρο για τις αιτίες θανάτου του.
τηλ: 6944860451 (αν δεν απαντώ επειδή εργάζομαι στείλτε μην και θα επικοινωνήσω μαζί σας)
.
Κάποιος το πέταξε, μαζί με ακόμα ένα κουτάβι και τη μάνα τους. Τα δύο άλλα τα πήραν ήδη. Το συγκεκριμένο κουταβάκι όμως δεν πλησιάζεται εύκολα. Δεν πλησιάζει κανένα αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής δεν φαίνονται πρόθυμοι να την ταϊσουν. Ηδη έχει αποστεωθεί και η κατάστασή της είναι άσχημη.
Ξεκίνησα να την ταίζω και να της βάζω νερό ελπίζοντας να γίνουμε γρήγορα φίλοι.
Ομως ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΟΜΟ.
ΘΑ ΔΟΘΕΙ ΜΕ ΑΥΣΤΗΡΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΗΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
α. θα δοθεί με συμβόλαιο υιοθεσίας μέσω ζωοφιλικής εταιρείας
β. ο ιδιοκτήτης θα δεσμευτεί να αποδέχεται επίσκεψη εθελοντή του σωματείου κάθε δίμηνο -εφ όρου ζωής του σκύλου- προκειμένου να βεβαιώσουμε ότι το σκυλί είναι στα χέρια του ανθρώπου που το υιοθέτησε και ότι δεν έχει περάσει σε λάθος χέρια (βλ. κυνομαχίες)
γ. σε περίπτωση ασθένειας ή θανάτου το ζώου, ο ιδιοκτήτης θα δεσμευτεί να ενημερώσει το σωματείο και να προσκομίσει βεβαίωση από τον αρμόδιο κτηνίατρο για τις αιτίες θανάτου του.
τηλ: 6944860451 (αν δεν απαντώ επειδή εργάζομαι στείλτε μην και θα επικοινωνήσω μαζί σας)
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ ΓΑΤΑΚΙ!
Eπικοινωνία: Alice Syrigonaki
Θα ήθελα όποιος μπορεί ας με βοηθήσει. Στο σπίτι μου (περιοχή Αμπελόκηποι) σε ένα παρκάκι βρήκα σήμερα ένα μικρούλι γατάκι, σχεδόν νεογέννητο. Έχει ανοιχτά τα ματάκια του και περπατάει, αλλά κλαίει συνέχεια εδώ και 4 μέρες (εγώ νόμιζα ότι φώναζε γιατι ήθελε τη μαμά του). Προφανώς η μαμά του το εγκατέλειψε ή το χάσε. Προσπάθησα να το ταίσω γάλα αλλά δεν μπορούσε ιδιαίτερα να πιεί, απλά έγλυψε λίγο. Πιστεύω ότι είναι πολύ μικρό και θέλει σύριγγα. Ήταν και κάποιοι άλλοι εκεί που... μου είπαν ότι το χουν μαζέψει από το δρόμο 4 φορές. Πήρα τη φιλοζωική που μου είπε ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι και ότι είναι μεγάλη ευθύνη για όλους τους οργανισμούς γι αυτό και δεν το αναλαμβάνουν. Μου είπε ότι εειδή είναι πολύ μικρό πρέπει να το πάρει κάποιος σπίτι του και να το ταίζει κάθε 3 ώρες με σύριγγα μέχρι να πάρει λίγο τα πάνω του, αλλά με ειδικό γάλα για μωρά γατάκια. Επειδή έχω ήδη ένα μωρό στο σπίτι 17 μηνών και είναι παααααάρα πολύ δύσκολο αυτή τη χρονική περίοδο να μεγαλώσω με αυτές τις συνθήκες το γατάκι σας παρακαλώ πολύ όποιος ξέρει κάτι που μπορώ να κάνω, κάποιο καταφύγιο που θα το δεχτούν ή αν κάποιος μπορεί να το αναλάβει ας μου πεί, γιατί ειλικρινά όλη την ώρα σκέφτομαι τα μουτράκια του και στεναχωριέμαι. Μου είπαν ότι όσο μένει έξω κινδυνεύει η ζωή του. Σας παρακαλώ πολύ όποιος μπορεί να βοηθήσει και με όποιο τρόπο ας μου πει.
Θα ήθελα όποιος μπορεί ας με βοηθήσει. Στο σπίτι μου (περιοχή Αμπελόκηποι) σε ένα παρκάκι βρήκα σήμερα ένα μικρούλι γατάκι, σχεδόν νεογέννητο. Έχει ανοιχτά τα ματάκια του και περπατάει, αλλά κλαίει συνέχεια εδώ και 4 μέρες (εγώ νόμιζα ότι φώναζε γιατι ήθελε τη μαμά του). Προφανώς η μαμά του το εγκατέλειψε ή το χάσε. Προσπάθησα να το ταίσω γάλα αλλά δεν μπορούσε ιδιαίτερα να πιεί, απλά έγλυψε λίγο. Πιστεύω ότι είναι πολύ μικρό και θέλει σύριγγα. Ήταν και κάποιοι άλλοι εκεί που... μου είπαν ότι το χουν μαζέψει από το δρόμο 4 φορές. Πήρα τη φιλοζωική που μου είπε ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι και ότι είναι μεγάλη ευθύνη για όλους τους οργανισμούς γι αυτό και δεν το αναλαμβάνουν. Μου είπε ότι εειδή είναι πολύ μικρό πρέπει να το πάρει κάποιος σπίτι του και να το ταίζει κάθε 3 ώρες με σύριγγα μέχρι να πάρει λίγο τα πάνω του, αλλά με ειδικό γάλα για μωρά γατάκια. Επειδή έχω ήδη ένα μωρό στο σπίτι 17 μηνών και είναι παααααάρα πολύ δύσκολο αυτή τη χρονική περίοδο να μεγαλώσω με αυτές τις συνθήκες το γατάκι σας παρακαλώ πολύ όποιος ξέρει κάτι που μπορώ να κάνω, κάποιο καταφύγιο που θα το δεχτούν ή αν κάποιος μπορεί να το αναλάβει ας μου πεί, γιατί ειλικρινά όλη την ώρα σκέφτομαι τα μουτράκια του και στεναχωριέμαι. Μου είπαν ότι όσο μένει έξω κινδυνεύει η ζωή του. Σας παρακαλώ πολύ όποιος μπορεί να βοηθήσει και με όποιο τρόπο ας μου πει.
Sunday, January 6, 2013
ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥ ΖΣΕ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ
ΣΤΟ ΖΣΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΚΙΝΔΥΝΟ.
Περισσότερα από 20 σκυλιά έχουν αρρωστήσει από ΔΙΡΟΦΙΛΑΡΙΩΣΗ με αποτέλεσμα το κάθε ζώο να χρειάζεται θεραπεία υψηλού κόστους και εξετάσεις (περίπου στα 230ευρώ έκαστο).
Παρακαλώ μην προσπεράσετε αυτή την αγγελία. Βοηθήστε τα ζώα του ΖΩΟΦΙΛΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ.
ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΖΩΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙ ΝΑ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ!
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΗ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΠΡΑΞΗ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ! ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙΚΟ & ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΛΟΥΒΙ!
Το αρχειο με μερικές μόνο από τις φωτογραφίες θα το βρείτε εδώ http://www.facebook.com/ photo.php?fbid=4529985681975&se t=a.4453278644347.2165668.1060 960276&type=1&theater
ενώ τα στοιχεία για την παροχή οικονομικής βοήθειας θα τα βρείτε εδώ https://www.paypal.com/gr/cgi-bin/webscr?cmd=_flow&SESSION=qFHrwAJ6ODfgRK8vZr6-Dvdk6vs2sOGBjKGumOo0UoKP4KM0bUpeCZpSar4&dispatch=5885d80a13c0db1f8e263663d3faee8d0b7e678a25d883d0fa72c947f193f8fd
Επικοινωνία με το ΖΣΕ στο contact@zse.gr
ΧΑΘΗΚΕ Η ΙΡΜΑ ΑΠΟ ΠΑΛΛΗΝΗ
Χάθηκε η Ίρμα
Η
Ίρμα και ο Ρήγας, χάθηκαν στις 18-12-2012 από το σπίτι τους στην Παλλήνη (στο
ύψος της νομαρχίας).
Ο Ρήγας (δεξιά) γύρισε μόνος του σήμερα (20-12-12) το πρωί. Η Ίρμα όμως (αριστερά) αγνοείται ακόμα. Η Ίρμα είναι ημίαιμο λυκόσκυλο 6 ετών, στειρωμένη. Φοράει μαύρο κολάρο με καρφάκια και έχει μικροτσίπ.
Γνωρίζει την περιοχή, αλλά τη μέρα που έφυγε, έβρεχε πολύ και τη βροχή τη φοβάται. Ανησυχούμε μήπως έχει πάθει κάτι κακό ή μήπως συνάντησε λάθος ανθρώπους στο δρόμο της. Είναι πολύ φιλική με τους ανθρώπους. Παρακαλούμε πολύ βοηθήστε μας να τη βρούμε. Τηλ. 6947324122
Ο Ρήγας (δεξιά) γύρισε μόνος του σήμερα (20-12-12) το πρωί. Η Ίρμα όμως (αριστερά) αγνοείται ακόμα. Η Ίρμα είναι ημίαιμο λυκόσκυλο 6 ετών, στειρωμένη. Φοράει μαύρο κολάρο με καρφάκια και έχει μικροτσίπ.
Γνωρίζει την περιοχή, αλλά τη μέρα που έφυγε, έβρεχε πολύ και τη βροχή τη φοβάται. Ανησυχούμε μήπως έχει πάθει κάτι κακό ή μήπως συνάντησε λάθος ανθρώπους στο δρόμο της. Είναι πολύ φιλική με τους ανθρώπους. Παρακαλούμε πολύ βοηθήστε μας να τη βρούμε. Τηλ. 6947324122
ΣΤΕΙΡΩΣΕΙΣ ΓΑΤΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
Ο
Δήμος Αθηναίων έχει ήδη ξεκινήσει δωρεάν πρόγραμμα στειρώσεων για
θηλυκές αδέσποτες γάτες. Όσοι μένουν στα διοικητικά όρια του Δήμου
Αθηναίων και επιθυμούν να συμβάλλουν και να μάθουν περισσότερα γι' αυτό
ώστε να βοηθήσουν τις γατούλες της περιοχής τους θα πρέπει να
επικοινωνήσουν με το Τμήμα Αστικής Πανίδας είτε στα τηλέφωνα: 2103239201 - 2103239202, είτε μέσω e-mail: astiki.panida@cityofathens.gr.
Ελάχιστοι
είναι δήμοι, που πραγματοποιούν στειρώσεις αδέσποτων ζώων, και ακόμα
λιγότεροι εκείνοι που συμπεριλαμβάνουν στα προγράμματα αυτά τις γάτες αν
και ο νόμος 4039/2012 το προβλέπει. Θα πρέπει να γνωρίζουμε πως ό,τι
ισχύει για τους σκύλους ισχύει και για τα γατιά.
Δεν
στειρώνουν τις γάτες καθώς - δυστυχώς γι' αυτές - δεν γαυγίζουν και δεν
αντιμετωπίζονται ως «δημόσιος κίνδυνος». Τα αιλουροειδή κυκλοφορούν πιο
πολύ τη νύχτα αναζητώντας τροφή και η παρουσία τους είναι λιγότερο
«δυσάρεστη» για τους ανθρώπους, αφού θάβουν τα κόπρανα τους και δεν
λερώνουν τα πεζοδρόμια μας.
Όμως οι αδέσποτες γάτες υποφέρουν, όπως ακριβώς και οι αδέσποτοι σκύλοι, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε.
SOS ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ
αν δεν επιθυμείτε να σας στέλνουμε mails, παρακαλούμε, ενημερώστε μας
(θερμή παράκληση, όταν γράφετε ελληνικά χρησιμοποιείτε ΕΛΛΗΝΙΚΗ γραμματοσειρά)
η σελίδα μας στο facebook
Sunday, December 30, 2012
ΧΑΘΗΚΕ (ΞΑΝΑ) Ο ΠΑΡΗΣ! ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ
ΕΥΤΥΧΩΣ ΒΡΕΘΗΚΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
*********************************************************************************
ΧΑΘΗΚΕ-ΕΚΛΑΠΗ Ο ΠΑΡΗΣ ΑΠΟ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΡΕΑ (ΑΘΗΝΑ). ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΙΡΩΜΕΝΟΣ, ΕΧΕΙ ΤΣΙΠ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΥ! ΘΑ ΔΩΘΕΙ ΑΜΟΙΒΗ! ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΚΡΟΥΠ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΕ SITE. ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6976510568
ATHENS, MISSING!!! PLEASE SHARE!!!
http://www.facebook.com/media/ set/ ?set=a.10151302307439259.490946 .572154258&type=1
(για την ιστορία του Πάρη διαβάστε http://adespotathriasio.blogspot.gr/search/label/%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3)
*********************************************************************************
ΧΑΘΗΚΕ-ΕΚΛΑΠΗ Ο ΠΑΡΗΣ ΑΠΟ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΡΕΑ (ΑΘΗΝΑ). ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΙΡΩΜΕΝΟΣ, ΕΧΕΙ ΤΣΙΠ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΤΟΥ! ΘΑ ΔΩΘΕΙ ΑΜΟΙΒΗ! ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΚΡΟΥΠ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΕ SITE. ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6976510568
ATHENS, MISSING!!! PLEASE SHARE!!!
http://www.facebook.com/media/
(για την ιστορία του Πάρη διαβάστε http://adespotathriasio.blogspot.gr/search/label/%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3)
Labels:
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ 2012,
ΠΑΡΗΣ,
ΠΙΤΜΠΟΥΛ,
ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΚΥΛΙΑ
Wednesday, December 12, 2012
49 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ Ο ΚΑΦΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ...ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ & ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ & ΟΜΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!
49 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ Ο ΚΑΦΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ...ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ & ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ & ΟΜΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!
ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΒΗ ΤΙΠΟΤΑ…
ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ
Παγκόσμια πρωτοτυπία θα πρέπει να αποτελεί η περίπτωση του συμπαθέστατου κατά τα άλλα αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Χαράλαμπου Καφύρα , ο οποίος καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηλείας σε 49 χρόνια φυλάκισης επειδή κρίθηκε ένοχος καθώς θεωρήθηκε ως ένας από τους υπεύθυνους της τραγωδίας το 2007 στην Ηλεία και εξακολουθεί λες και δεν συνέβη …τίποτα να ασκεί διοίκηση.
Παγκόσμια πρωτοτυπία αποτελούν και οι οργίλες και προκλητικές αντιδράσεις και δηλώσεις στα τοπικά ΜΜΕ , τοπικών αιρετών παραγόντων και πολιτικών προσώπων τα οποία προσβάλλοντας βάναυσα τον θεσμό της Δικαιοσύνης , κάνουν λόγω για την καταδίκη « αθώων τοπικών αιρετών παραγόντων» συμπεριλαμβάνοντας μέσα στο «συγχωροχάρτι τους» και τον έκπτωτο πρώην δήμαρχο της Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλο που καταδικάστηκε σε φυλάκιση 59 ετών…
Είναι φανερό ότι η αυθαίρετη αμφισβήτηση των αποφάσεων της Δικαιοσύνης επιχειρεί να δημιουργήσει «κλίμα» ενόψει του Εφετείου και να στείλει το μήνυμα στους δικαστές , ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηλείας , έπεσε θύμα δικαστικής πλάνης και ότι οι «αιρετοί παράγοντες» της Ηλείας ήταν τα εξιλαστήρια θύματα καθώς δεν είχαν καμιά απολύτως ευθύνη για την τραγωδία.
Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος νομικά για να καταλάβει , κάνοντας δημοσιογραφική έρευνα και αντιπαράθεση των στοιχείων που υπάρχουν στην ογκωδέστατη δικογραφία , ότι η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Ευθύνες υπάρχουν και μάλιστα μεγάλες και αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από τα αποκαλυπτικά έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο .
Οι τολμηροί δικαστές του Πύργου Ηλείας και ο εισαγγελέας , αδιαφορώντας για εκείνους που είχαν απέναντί τους ως κατηγορούμενους τόλμησαν και έκαναν εκείνο που θα έκανε κάθε έντιμος δικαστής που σέβεται τον όρκο που έχει δώσει αλλά και τον πόνο της ψυχής των ανθρώπων που θρήνησαν νεκρούς .
Η απόφασή τους είναι μια γροθιά στο στομάχι της δήθεν πολιτισμένης κοινωνίας κι ένα ηχηρό μήνυμα κατά όλων εκείνων που ασέλγησαν και ασελγούν επί σειρά ετών πάνω στο γεμάτο πληγές ματωμένο σώμα της δύστυχης Ηλείας .
Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι εκτός των καταδικασθέντων που θα έπρεπε να κριθούν από το δικαστήριο. Είναι τα πολιτικά πρόσωπα εκείνης της περιόδου που με κροκοδείλια δάκρυα μιλούσαν για το καλό της Ηλείας και συγχρόνως έπαιζαν μικροπολιτικά και μικρόψυχα παιχνίδια με τον πόνο των πολιτών μοιράζοντας δεξιά και αριστερά υποσχέσεις και επιδόματα …
Για την παραπομπή εκείνων των πολιτικών προσώπων που με τις παραλείψεις και τις ενέργειές τους σκόρπισαν τον πύρινο τρόμο στην Ηλεία το 2007 , αρμόδια ήταν η Βουλή να αποφασίσει και οι βουλευτές του νομού θα έπρεπε να είχαν φέρει τα πάνω κάτω ώστε να αποδοθούν ευθύνες εκεί που χρειάζονταν.
Όλοι αυτοί που σήμερα καταφέρονται με προκλητικές δηλώσεις κατά της Δικαιοσύνης , σιωπούσαν τότε ή ενεργούσαν ανάλογα με την κομματική τους ταυτότητα . Κανείς τους δεν πλησιάσει ποτέ τον χαροκαμένο πατέρα Γιώργο Παρασκευόπουλο που έχασε τα 4 ανήλικα παιδιά του , την σύζυγο και την μητέρα του μέσα στις φλόγες, για να του δώσουν έστω τυπικά κουράγιο ή να του εκφράσουν την συμπαράστασή τους στον Γολγοθά που βιώνει καθημερινά . Την ίδια αδιαφορία έδειξαν και στους υπόλοιπους συγγενείς των νεκρών .
Δεν είδα ποτέ κανέναν από εκείνους που σήμερα υπερασπίζονται τον κ. Καφύρα και με έμμεσο τρόπο τον κ. Χρονόπουλο να βγάζουν ανακοινώσεις συμπάθειας για τους δεκάδες νεκρούς …ούτε για εκείνους που αργότερα ασελγούσαν στα μνημεία τους κάνοντας χίλια κομμάτια το πανό διαμαρτυρίας των συγγενών …
Η υποκρισία όμως έχει κάποια όρια . Και όταν αυτά ξεπεραστούν οι πολίτες αμέσως το καταλαβαίνουν όπως και οι δικαστές. Κάποιος που έχει κλάψει πάνω από τους τάφους των αγαπημένων του ανθρώπων που κάηκαν ζωντανοί το καλοκαίρι του 2007 στην Ηλεία , μπορεί εύκολα να διακρίνει τα κροκοδείλια από τα πραγματικά δάκρυα και την υποκρισία…
Φυσικά και υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας για όλους τους καταδικασθέντες μέχρι την τελική δικαστική έκβαση της υπόθεσης. Μέχρι τότε ας είμαστε όλοι σιωπηλοί ή τουλάχιστον ας μη προκαλούμε εκείνους που έχασαν από την μια στιγμή στην άλλη τα αγαπημένα τους πρόσωπα . Κι ας αφήσουμε την Δικαιοσύνη να πράξει χωρίς υποδείξεις το έργο της.-
Tags: featured
Category: Αμακιγιάριστα, Αποκαλύψεις
αναδημοσίευση http://apokalypseis.com/?p=1799
Saturday, November 10, 2012
ΠΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΠΡΑΣΑ ΝΑ ΡΙΧΝΕΙ ΦΟΛΕΣ
Τρεις
φιλόζωοι κάτοικοι της Στούπας Μεσσηνίας εντόπισαν τυχαία χθες τον
άνδρα, που σκόρπισε φόλες κοντά στην περιοχή του νεκροταφείου
εξοντώνοντας τρία γατιά και έναν σκύλο. Η Ειρήνη Στεφανάκου και ο
Γιώργος Μπεγέτης εθελοντές του Εθελοντικού, Πολιτιστικού, Φυσιολατρικού
Συλλόγου «ΓΑΙΑ» χθες το πρωί την ώρα, που έβγαλαν τον δικό τους σκύλο
βόλτα, εντόπισαν τον συγκεκριμένο άνδρα, ο οποίος είναι γνωστός στο
χωριό για το «έργο» του.
Όχι
μόνο είδαν τι έκανε αλλά τον φωτογράφησαν και κατήγγειλαν στο
Αστυνομικό Τμήμα Καρδαμύλης το έγκλημα. Παράλληλα κατάφεραν να σώσουν
και το ένα σκυλί, που εντόπισαν να χαροπαλεύει, αφού το μετέφεραν μετά
τις ενέσεις ατροπίνης σε κτηνιατρείο στην Καλαμάτα. Δυστυχώς για τα τρία
γατιά ήταν ήδη αργά ενώ δύο ακόμα σκυλιά
αγνοούνται.
Χάρη
στην ευσυνειδησία των αστυνομικών του Α.Τ. Καρδαμύλης ο δράστης
συνελήφθη χθες το βράδυ. Η Αστυνομία κράτησε ως αποδειχτικά στοιχεία όχι
μόνο τις φωτογραφίες και τις μαρτυρίες αλλά και το πτώμα μιας γάτας
και τα ωμά δηλητηριασμένα σουτζουκάκια, που εντοπίστηκαν πεταμένα
τριγύρω.
Η πρώτη επ’ αυτοφώρω σύλληψη για φόλες
Πρόκειται για την πρώτη επ’ αυτοφώρω σύλληψη δράστη, που σκοτώνει ζώα χρησιμοποιώντας φόλες μετά την ισχύ του νόμου 4039/2012.
Οι
τρεις αυτόπτες μάρτυρες, που κατέθεσαν εναντίον του και κινητοποίησαν
τις αρχές, χωρίς να φοβηθούν τους ντόπιους ή να
σκεφθούν ποιος θα τους κόψει την καλημέρα, είναι οι δύο εθελοντές του
συλλόγου «ΓΑΙΑ» Ειρήνη Στεφανάκου και Γιώργος Μπεγέτης και η αγγλίδα
κάτοικος της περιοχής Julia Mary Thompson.
Ας
ελπίσουμε, ότι η Δικαιοσύνη θα τιμωρήσει παραδειγματικά τον δράστη, που
συστηματικά και επί χρόνια εξόντωνε τα αδέσποτα της περιοχής.
Θυμίζουμε, ότι ο νόμος 4039/2012 τιμωρεί τη
ζωοκτονία με ποινές που φτάνουν από το ένα έως τα πέντε έτη φυλάκιση και
με χρηματικό πρόστιμο έως 30.000 ευρώ για ΚΑΘΕ ζώο που θανατώθηκε!
Μάλιστα
σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ο συλληφθείς είναι και εκείνος,
που εκτέλεσε, έναν σκύλο στις 16 Οκτωβρίου 2012 δίπλα από το Δημοτικό
Σχολείο Στούπας.
Κατά συρροή εγκληματίες
Η
Ειρήνη Στεφανάκη σχετικά με το έγκλημα που συνέβαινε κατ’ εξακολούθηση
στην περιοχή τονίζει: «Δυστυχώς δεν ήταν τα αδέσποτα μόνο θύματα, αλλά
και κατοικίδια ζώα, αφού ο ασυνείδητος δράστης ή δράστες πετούσαν φόλες
στις γειτονιές και μέσα στις αυλές των σπιτιών, με αποτέλεσμα όχι μόνο
να θανατώνονται τα εν λόγω κατοικίδια,
αλλά και να κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές από την επαφή με το δηλητήριο.
Φανταστείτε
το παιδί μας να έπιανε τη δηλητηριασμένη τροφή! Επίσης μη ξεχνάμε την
οικολογική καταστροφή, που συντελείται, αφού τα άγρια ζώα, αλεπούδες,
τσακάλια, κουνάβια κ.τ.λ., τα οποια επίσης τρέφονται με τον ίδιο τρόπο.
Να
σημειώσω
επίσης ότι τα περισσότερα περιστατικά συνέβησαν σε απόσταση αναπνοής
από το Δημοτικό Σχολείο, το Νηπιαγωγείο της Στούπας και την παιδική χαρά
στη οποία όλη μέρα παίζουν παιδιά».
Wednesday, October 31, 2012
ΧΑΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ
Χάθηκαν
Την Παρασκευή 20-10-12, εξαφανίστηκαν τρία αρσενικά σκυλιά , ο Πόλυ , ο Κουφοντίνας και ο Κανέλλος, από
την οδό Αγ. Πολυκάρπου 95 στο Βοτανικό ( εκεί που θα χτιστεί μελλοντικά
το γήπεδο του Παναθηναϊκού ) όπου ζούσαν εδώ και πολλά χρόνια κάτω από
τη φροντίδα φιλόζωων . Δεν αποκλείεται να τα απομάκρυνε κάποιος που τα
γνώριζε .
Αν ζούν, μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε, στο δρόμο, σε μάντρα ή σε εργοτάξιο, όλα μαζί ή χωριστά. Ο Πόλυ έπαιρνε φάρμακα για χρόνιο
νόσημα που είχε.
Αν τυχόν γνωρίζετε κάτι, σας παρακαλούμε να τηλεφωνήσετε στα 6985776243 και 6933226137.
Tuesday, October 30, 2012
ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ?
Πού πάνε οι αδέσποτοι σκύλοι της πόλης;
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/news-voices/%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B5-%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CE%B4%CE%AD%CF%83%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%82#.UG6CiGjHn7o.facebook
Διαβάστε ένα από τα ωραιότερα κείμενα που γράφτηκαν ποτέ για τα αδέσποτα, συγγραφέας του ο Παναγιώτης Διαμαντής
Πού πάνε οι αδέσποτοι σκύλοι της πόλης;
Μα φυσικά στη δουλειά τους!
Από τότε που δηµιουργήθηκαν οι πρώτες πόλεις, κατά πάσα πιθανότητα στη Μεσοποταµία, στις όχθες του Τίγρη και του Ευφράτη, κατοικήθηκαν από ανθρώπους και σκύλους. Και ήταν φυσικό, µιας και ο άνθρωπος, όταν εξηµέρωσε τον λύκο κι έφτιαξε τον σκύλο, ανέλαβε και να τον θρέφει. Έτσι, όπου πήγαινε ο άνθρωπος, εκεί πήγαινε κι ο σκύλος. Από τότε πέρασαν 5.000-6.000 χρόνια, άλλαξαν πολλά, όχι όµως αυτό: και σήµερα, στις πόλεις ζουν άνθρωποι και σκύλοι.
Ίσως ρωτήσει κάποιος: Και τι κάνουν στις πόλεις οι σκύλοι σήµερα; Ειδικά οι αδέσποτοι; Η απάντηση είναι προφανής: ό,τι ακριβώς κάνουν και οι άνθρωποι. Δηλαδή αναζητούν τροφή, διασκεδάζουν και κοιµούνται.
Ακούγεται σαν παραδοξολογία, αλλά δεν είναι. Ζώντας ανέκαθεν στην πόλη (Αθήνα) και όντας φίλος των ζώων –θεωρώ τους αδέσποτους σκύλους και γάτους ως περίπου «συµπολίτες» µου– έψαξα το θέµα, θέλοντας να δώσω κι εγώ µια απάντηση σε τέτοια ερωτήµατα. Και κατέληξα στο συµπέρασµα ότι, όπως ο κάθε άνθρωπος της πόλης οργανώνεται, βρίσκει ένα σηµείο για να κοιµηθεί, ένα σηµείο όπου µπορεί να βρει τροφή κι ένα άλλο όπου µπορεί να ξεκουραστεί ή να διασκεδάσει, έτσι ακριβώς οργανώνεται και ο αδέσποτος σκύλος της πόλης.
Για να γίνω πιο σαφής, θα σας διηγηθώ µια ιστορία, µια προσωπική µου εµπειρία µ' έναν αδέσποτο σκύλο της Αθήνας, εντελώς άγνωστο σ' εµένα: Συνέβη πριν από περίπου δέκα χρόνια. Ήταν φθινόπωρο, βράδυ Παρασκευής και περπατούσα στη Σταδίου, µπροστά από το Αττικόν. Σε λίγο θα έστριβα αριστερά στην Εδουάρδου Λω, θα συνέχιζα ίσια πάνω τη Σίνα, µε τελικό προορισµό τη Γερµανική Σχολή, όπου είχα ραντεβού, στις δέκα ακριβώς, µ’ έναν καλό µου φίλο να πάµε για φαΐ.
Τον είδα ακριβώς µπροστά από το Αττικόν: Ήταν ένας λεβέντης σκύλαρος, µπεζ χρώµατος, µε υψωµένη περήφανα την ουρά του. Με προσπέρασε, καθώς περπατούσε γρήγορα ή µάλλον έτρεχε σιγά. Και στάθηκε στο φανάρι, όπως τόσοι άλλοι –κι εγώ– για να περάσει απέναντι τη Σταδίου και να πάρει την Εδουάρδου Λω. Το φανάρι των πεζών έγινε πράσινο και όλοι, µε γοργό βήµα, περάσαµε στο απέναντι πεζοδρόµιο. Μπρος ο σκύλαρος, πίσω εγώ και πολλοί άλλοι. Είχε φοβερή πλάκα, παρά το σοβαρότατο ύφος του.
Στην Πανεπιστηµίου σταµάτησε, όπως τόσοι άλλοι, στο φανάρι. Όταν άναψε πράσινο, περάσαµε όλοι απέναντι, στο Οφθαλµιατρείο. Το ίδιο σκηνικό: o σκύλος, µε βήµα ταχύ, να προηγείται κι εγώ ν' ακολουθώ. Περάσαµε έτσι –από τις διαβάσεις των πεζών, πάντα!– και την Ακαδηµίας, και τη Σόλωνος, και τη Σκουφά. Άρχισα να λαχανιάζω, αλλά δεν σταµάτησα ούτε έκοψα το βήµα µου. Μ’ έτρωγε η περιέργεια, να δω πού στο καλό πάει ο σκύλος! Βρε, µπας κι έχει κάνα ραντεβουδάκι; αναρωτήθηκα και γέλασα.
Τώρα –καθώς πια είχαµε πιάσει την ανηφόρα Λυκαβηττού– τα πράγµατα αγρίεψαν και οι δυνάµεις άρχισαν να µ' εγκαταλείπουν. Λίγο ακόµα και φτάσαµε, σκέφτηκα και συνέχισα ν' ακολουθώ τον σκύλο, ο οποίος, ο άθλιος, κρατούσε ένα εκνευριστικά σταθερό τέµπο! Όπως ακριβώς κάνουν οι δροµείς µεγάλων αποστάσεων, που γνωρίζουν καλά τι ρυθµό πρέπει να κρατήσουν για να πετύχουν τον επιθυµητό χρόνο. Περάσαµε και το Γαλλικό Ινστιτούτο. Εκεί είπα Τετέλεσται. Ας µείνω µε την περιέργεια, δεν ακολουθώ άλλο, άλλωστε είχε πάει δέκα η ώρα – δέκα ακριβώς! Λίγα µέτρα πιο πάνω είναι η Γερµανική Σχολή, θα περιµένω εδώ τον φίλο µου…
Τότε ακριβώς λύθηκε το µυστήριο: είκοσι µέτρα µπροστά µου ο σκύλος σταµάτησε και κάθισε στον πισινό του, µε τη γλώσσα του να κρέµεται έξω. Δευτερόλεπτα µετά είδα έκπληκτος µία κυρία να τον πλησιάζει µε µια νάιλον σακούλα. Έβγαλε από µέσα κάτι και το έβαλε µπροστά του, στο πεζοδρόµιο. Ο σκύλος πήγε κοντά της, έπαιξε λίγο µαζί της και άρχισε να τρώει!
Όταν συνήλθα από την έκπληξη –και ξελαχάνιασα λίγο–, πλησίασα τη φίλη του σκύλου.
«Είχατε ραντεβού, λοιπόν;»
«Ναι, γιατί ρωτάτε;»
Της διηγήθηκα την ιστορία. «Ναι, κάθε βράδυ στις δέκα έρχεται εδώ και τον ταΐζω».
«Ξέρετε πού κοιµάται;»
«Ναι, στο παρκάκι της Κλαυθµώνος…»
«Και πώς ξέρει ότι τώρα είναι δέκα; Μάλλον, πώς ξέρει ότι πρέπει να ξεκινήσει, για παράδειγµα, στις δέκα παρά είκοσι για να ’ναι εδώ στις δέκα ακριβώς;»
«Δεν ξέρω. Πάντως, µεταξύ µας, υπήρξαν φορές που άργησε 5-10 λεπτά. Τέλος πάντων, τον αγαπάω πολύ, κι ας µην είναι πάντα Εγγλέζος στα ραντεβού του…»
Τα πράγµατα έγιναν ακριβώς έτσι και ο σουρεαλιστικός διάλογος που µόλις διαβάσατε είναι 100% αληθινός. Κάθισα και σκέφτηκα τι είχε συµβεί: ένας αδέσποτος σκύλος, που είναι θαµώνας της πλατείας Κλαυθµώνος, ξεκινάει κάθε βράδυ την ίδια πάντα ώρα και, διατηρώντας ένα συγκεκριµένο –και κατάλληλο– τέµπο, διανύει µια απόσταση περίπου τριών χιλιοµέτρων, διασχίζει από τις διαβάσεις πεζών (!) τους πιο φορτωµένους (κυκλοφοριακά) δρόµους της Αθήνας και βρίσκεται στην ώρα του –στις δέκα!– στο σηµείο όπου µια κυρία, φίλη του, του κάνει το τραπέζι. Τα σκέφτηκα και πήγα να τρελαθώ. Αντί να τρελαθώ δέχτηκα την πραγµατικότητα.
Από τότε ξέρω καλά πως, όταν δω έναν αδέσποτο σκύλο να περπατάει µε βήµα ταχύ –και σταθερό– στους δρόµους της Αθήνας, αυτός ο σκύλος έχει κάπου ένα ραντεβού. Και φροντίζει ώστε να ’ναι συνεπής, κάτι που δεν συµβαίνει πάντα µε τους ανθρώπους. Ε, αυτούς τους βιαστικούς σκύλους δεν προσπαθώ πια ποτέ να τους σταµατήσω για να τους χαϊδέψω, όπως κάνω µε κάποιους άλλους, που είναι αραχτοί και λιάζονται. Άλλωστε, και να προσπαθούσα, ο σκύλος θα µε αγνοούσε, συνεχίζοντας τον δρόµο του προς το σηµείο του ραντεβού – και του φαγητού.
Την ιστορία αυτή δηµοσίευσα τότε στη σελίδα µου, στην Ελευθεροτυπία. Και λίγες µέρες µετά πήρα µια επιστολή από έναν αναγνώστη (Γιάννης Παυλόπουλος λεγόταν, από το Παγκράτι) που περιείχε ένα κείµενο του Γάλλου ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ (1821-1867), από το βιβλίο του Η µελαγχολία του Παρισιού. Ένα κείµενο-ύµνο στα ταπεινά αδεσποτάκια της πόλης. Αξίζει να το διαβάσετε:
Μακριά από µένα, µούσα ακαδηµαϊκή! Μου είναι άχρηστη αυτή η σεµνότυφη γριά. Επικαλούµαι τη µούσα την απλή, την αστή, τη ζωντανή, για να µε βοηθήσει να υµνήσω τους καλούς σκύλους, τους φτωχούς σκύλους, τους λασπωµένους σκύλους, εκείνους που όλοι τους διώχνουν, σαν πανουκλιασµένους και ψειριάρηδες, εκτός από τον φτωχό που είναι οι σύντροφοί του, και τον ποιητή που τους κοιτάζει µε µάτι αδερφικό.
Μα φυσικά στη δουλειά τους!
Από τότε που δηµιουργήθηκαν οι πρώτες πόλεις, κατά πάσα πιθανότητα στη Μεσοποταµία, στις όχθες του Τίγρη και του Ευφράτη, κατοικήθηκαν από ανθρώπους και σκύλους. Και ήταν φυσικό, µιας και ο άνθρωπος, όταν εξηµέρωσε τον λύκο κι έφτιαξε τον σκύλο, ανέλαβε και να τον θρέφει. Έτσι, όπου πήγαινε ο άνθρωπος, εκεί πήγαινε κι ο σκύλος. Από τότε πέρασαν 5.000-6.000 χρόνια, άλλαξαν πολλά, όχι όµως αυτό: και σήµερα, στις πόλεις ζουν άνθρωποι και σκύλοι.
Ίσως ρωτήσει κάποιος: Και τι κάνουν στις πόλεις οι σκύλοι σήµερα; Ειδικά οι αδέσποτοι; Η απάντηση είναι προφανής: ό,τι ακριβώς κάνουν και οι άνθρωποι. Δηλαδή αναζητούν τροφή, διασκεδάζουν και κοιµούνται.
Ακούγεται σαν παραδοξολογία, αλλά δεν είναι. Ζώντας ανέκαθεν στην πόλη (Αθήνα) και όντας φίλος των ζώων –θεωρώ τους αδέσποτους σκύλους και γάτους ως περίπου «συµπολίτες» µου– έψαξα το θέµα, θέλοντας να δώσω κι εγώ µια απάντηση σε τέτοια ερωτήµατα. Και κατέληξα στο συµπέρασµα ότι, όπως ο κάθε άνθρωπος της πόλης οργανώνεται, βρίσκει ένα σηµείο για να κοιµηθεί, ένα σηµείο όπου µπορεί να βρει τροφή κι ένα άλλο όπου µπορεί να ξεκουραστεί ή να διασκεδάσει, έτσι ακριβώς οργανώνεται και ο αδέσποτος σκύλος της πόλης.
Για να γίνω πιο σαφής, θα σας διηγηθώ µια ιστορία, µια προσωπική µου εµπειρία µ' έναν αδέσποτο σκύλο της Αθήνας, εντελώς άγνωστο σ' εµένα: Συνέβη πριν από περίπου δέκα χρόνια. Ήταν φθινόπωρο, βράδυ Παρασκευής και περπατούσα στη Σταδίου, µπροστά από το Αττικόν. Σε λίγο θα έστριβα αριστερά στην Εδουάρδου Λω, θα συνέχιζα ίσια πάνω τη Σίνα, µε τελικό προορισµό τη Γερµανική Σχολή, όπου είχα ραντεβού, στις δέκα ακριβώς, µ’ έναν καλό µου φίλο να πάµε για φαΐ.
Τον είδα ακριβώς µπροστά από το Αττικόν: Ήταν ένας λεβέντης σκύλαρος, µπεζ χρώµατος, µε υψωµένη περήφανα την ουρά του. Με προσπέρασε, καθώς περπατούσε γρήγορα ή µάλλον έτρεχε σιγά. Και στάθηκε στο φανάρι, όπως τόσοι άλλοι –κι εγώ– για να περάσει απέναντι τη Σταδίου και να πάρει την Εδουάρδου Λω. Το φανάρι των πεζών έγινε πράσινο και όλοι, µε γοργό βήµα, περάσαµε στο απέναντι πεζοδρόµιο. Μπρος ο σκύλαρος, πίσω εγώ και πολλοί άλλοι. Είχε φοβερή πλάκα, παρά το σοβαρότατο ύφος του.
Στην Πανεπιστηµίου σταµάτησε, όπως τόσοι άλλοι, στο φανάρι. Όταν άναψε πράσινο, περάσαµε όλοι απέναντι, στο Οφθαλµιατρείο. Το ίδιο σκηνικό: o σκύλος, µε βήµα ταχύ, να προηγείται κι εγώ ν' ακολουθώ. Περάσαµε έτσι –από τις διαβάσεις των πεζών, πάντα!– και την Ακαδηµίας, και τη Σόλωνος, και τη Σκουφά. Άρχισα να λαχανιάζω, αλλά δεν σταµάτησα ούτε έκοψα το βήµα µου. Μ’ έτρωγε η περιέργεια, να δω πού στο καλό πάει ο σκύλος! Βρε, µπας κι έχει κάνα ραντεβουδάκι; αναρωτήθηκα και γέλασα.
Τώρα –καθώς πια είχαµε πιάσει την ανηφόρα Λυκαβηττού– τα πράγµατα αγρίεψαν και οι δυνάµεις άρχισαν να µ' εγκαταλείπουν. Λίγο ακόµα και φτάσαµε, σκέφτηκα και συνέχισα ν' ακολουθώ τον σκύλο, ο οποίος, ο άθλιος, κρατούσε ένα εκνευριστικά σταθερό τέµπο! Όπως ακριβώς κάνουν οι δροµείς µεγάλων αποστάσεων, που γνωρίζουν καλά τι ρυθµό πρέπει να κρατήσουν για να πετύχουν τον επιθυµητό χρόνο. Περάσαµε και το Γαλλικό Ινστιτούτο. Εκεί είπα Τετέλεσται. Ας µείνω µε την περιέργεια, δεν ακολουθώ άλλο, άλλωστε είχε πάει δέκα η ώρα – δέκα ακριβώς! Λίγα µέτρα πιο πάνω είναι η Γερµανική Σχολή, θα περιµένω εδώ τον φίλο µου…
Τότε ακριβώς λύθηκε το µυστήριο: είκοσι µέτρα µπροστά µου ο σκύλος σταµάτησε και κάθισε στον πισινό του, µε τη γλώσσα του να κρέµεται έξω. Δευτερόλεπτα µετά είδα έκπληκτος µία κυρία να τον πλησιάζει µε µια νάιλον σακούλα. Έβγαλε από µέσα κάτι και το έβαλε µπροστά του, στο πεζοδρόµιο. Ο σκύλος πήγε κοντά της, έπαιξε λίγο µαζί της και άρχισε να τρώει!
Όταν συνήλθα από την έκπληξη –και ξελαχάνιασα λίγο–, πλησίασα τη φίλη του σκύλου.
«Είχατε ραντεβού, λοιπόν;»
«Ναι, γιατί ρωτάτε;»
Της διηγήθηκα την ιστορία. «Ναι, κάθε βράδυ στις δέκα έρχεται εδώ και τον ταΐζω».
«Ξέρετε πού κοιµάται;»
«Ναι, στο παρκάκι της Κλαυθµώνος…»
«Και πώς ξέρει ότι τώρα είναι δέκα; Μάλλον, πώς ξέρει ότι πρέπει να ξεκινήσει, για παράδειγµα, στις δέκα παρά είκοσι για να ’ναι εδώ στις δέκα ακριβώς;»
«Δεν ξέρω. Πάντως, µεταξύ µας, υπήρξαν φορές που άργησε 5-10 λεπτά. Τέλος πάντων, τον αγαπάω πολύ, κι ας µην είναι πάντα Εγγλέζος στα ραντεβού του…»
Τα πράγµατα έγιναν ακριβώς έτσι και ο σουρεαλιστικός διάλογος που µόλις διαβάσατε είναι 100% αληθινός. Κάθισα και σκέφτηκα τι είχε συµβεί: ένας αδέσποτος σκύλος, που είναι θαµώνας της πλατείας Κλαυθµώνος, ξεκινάει κάθε βράδυ την ίδια πάντα ώρα και, διατηρώντας ένα συγκεκριµένο –και κατάλληλο– τέµπο, διανύει µια απόσταση περίπου τριών χιλιοµέτρων, διασχίζει από τις διαβάσεις πεζών (!) τους πιο φορτωµένους (κυκλοφοριακά) δρόµους της Αθήνας και βρίσκεται στην ώρα του –στις δέκα!– στο σηµείο όπου µια κυρία, φίλη του, του κάνει το τραπέζι. Τα σκέφτηκα και πήγα να τρελαθώ. Αντί να τρελαθώ δέχτηκα την πραγµατικότητα.
Από τότε ξέρω καλά πως, όταν δω έναν αδέσποτο σκύλο να περπατάει µε βήµα ταχύ –και σταθερό– στους δρόµους της Αθήνας, αυτός ο σκύλος έχει κάπου ένα ραντεβού. Και φροντίζει ώστε να ’ναι συνεπής, κάτι που δεν συµβαίνει πάντα µε τους ανθρώπους. Ε, αυτούς τους βιαστικούς σκύλους δεν προσπαθώ πια ποτέ να τους σταµατήσω για να τους χαϊδέψω, όπως κάνω µε κάποιους άλλους, που είναι αραχτοί και λιάζονται. Άλλωστε, και να προσπαθούσα, ο σκύλος θα µε αγνοούσε, συνεχίζοντας τον δρόµο του προς το σηµείο του ραντεβού – και του φαγητού.
Την ιστορία αυτή δηµοσίευσα τότε στη σελίδα µου, στην Ελευθεροτυπία. Και λίγες µέρες µετά πήρα µια επιστολή από έναν αναγνώστη (Γιάννης Παυλόπουλος λεγόταν, από το Παγκράτι) που περιείχε ένα κείµενο του Γάλλου ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ (1821-1867), από το βιβλίο του Η µελαγχολία του Παρισιού. Ένα κείµενο-ύµνο στα ταπεινά αδεσποτάκια της πόλης. Αξίζει να το διαβάσετε:
Μακριά από µένα, µούσα ακαδηµαϊκή! Μου είναι άχρηστη αυτή η σεµνότυφη γριά. Επικαλούµαι τη µούσα την απλή, την αστή, τη ζωντανή, για να µε βοηθήσει να υµνήσω τους καλούς σκύλους, τους φτωχούς σκύλους, τους λασπωµένους σκύλους, εκείνους που όλοι τους διώχνουν, σαν πανουκλιασµένους και ψειριάρηδες, εκτός από τον φτωχό που είναι οι σύντροφοί του, και τον ποιητή που τους κοιτάζει µε µάτι αδερφικό.
Τι αηδία, µορφονιός σκύλος, αυτό το κενόδοξο
τετράποδο, ντανουά, κινγκ-τσαρλς, καρλέν ή γκρεντέν, τόσο γοητευµένο από
τον εαυτό του, που ορµάει αδιάκριτα στα πόδια ή στα γόνατα του
επισκέπτη, σαν να είναι σίγουρο ότι αρέσει, άτακτο σαν παιδί, ανόητο σαν
τροτέζα, κάποτε δύστροπο και αυθάδικο σαν υπηρέτης! Και προπάντων, τι
αηδία, αυτά τα φίδια µε τα τέσσερα πόδια, που ριγούν και κάθονται
αργόσχολα, αυτά που ονοµάζονται λεβρέτ και που δεν διαθέτουν στη
σουβλερή τους µούρη αρκετή όσφρηση για ν' ακολουθήσουν τα ίχνη ενός
φίλου, ούτε στο πλατύ κεφάλι τους αρκετή ευφυΐα για να παίξουν ντόµινο.
Γρήγορα στο σπιτάκι τους, όλα αυτά τα κουραστικά παράσιτα!
Να γυρίσουν στο σπιτάκι τους µε τα µετάξια και τα πούπουλα! Υµνώ τον λασπωµένο σκύλο, τον φτωχό σκύλο, τον σκύλο που δεν έχει στέγη, τον σουλατσαδόρο σκύλο, τον σαλτιµπάγκο σκύλο, τον σκύλο που το ένστικτό του, όπως το ένστικτο του φτωχού, του τσιγγάνου και του θαυµατοποιού, έχει οξυνθεί µε τρόπο θαυµάσιο, από την ανάγκη, αυτή την τόσο καλή µητέρα, αυτή την αληθινή προστάτιδα κάθε ευφυΐας!
Υµνώ τους αξιοθρήνητους σκύλους, είτε εκείνους που περιπλανιούνται µοναχικοί µέσα στις ελικοειδείς ρεµατιές των απέραντων πόλεων είτε εκείνους που είπαν στον εγκαταλελειµµένο άνθρωπο, µε µάτια έξυπνα που ανοιγοκλείνουν: «Πάρε µε µαζί σου, και µε τις δυο αθλιότητές µας θα κάνουµε ίσως ένα είδος ευτυχίας!»
«Πού πηγαίνουν οι σκύλοι;», έλεγε άλλοτε ο Νέστωρ Ροκπλάν σε µιαν αθάνατη επιφυλλίδα που δίχως άλλο την έχει ξεχάσει, και που µόνο εγώ, και ο Σαιν Μπεβ ίσως, τη θυµόµαστε ακόµα σήµερα.
Πού πηγαίνουν οι σκύλοι, είπατε, απρόσεχτοι άνθρωποι; Πηγαίνουν στις δουλειές τους. Επαγγελµατικά ραντεβού, ερωτικά ραντεβού. Μέσα στην οµίχλη, µέσα στο χιόνι, µέσα στη λάσπη, µέσα στην καταρρακτώδη βροχή, πηγαίνουν, έρχονται, τρέχουν, περνούν κάτω από το πάθος, από την ανάγκη ή από το καθήκον. Όπως κι εµείς, σηκώθηκαν από τα χαράµατα, και βγάζουν το ψωµί τους ή κυνηγούν τις απολαύσεις τους.
Υπάρχουν σκύλοι που κοιµούνται σε κάποιο ερείπιο των προαστίων και που έρχονται, κάθε µέρα, την ίδια πάντα ώρα, να ζητήσουν το σπόρτουλό τους στην πόρτα µιας κουζίνας του βασιλικού ανακτόρου^ άλλοι, που τρέχουν, κατά αγέλες, πάνω από πέντε λεύγες, για να µοιραστούν το γεύµα που τους ετοίµασε η φιλευσπλαχνία κάποιων εξηντάχρονων παρθένων, των οποίων η άπραγη καρδιά αφοσιώθηκε στα ζώα, γιατί οι ηλίθιοι άνθρωποι δεν τη θέλουν πια.
Το κείμενο του Παναγιώτη Διαμαντή περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Περί ζώων - Με λογική και συναίσθημα 53 κείμενα για τη φιλοζωία», επιμέλεια έκδοσης: Άννα Α. Λυδάκη & Γιάννης Ν. Μπασκόζος, εκδ. Ψυχογιός. Αν είσαι φιλόζωος θα το λατρέψεις. Αν δεν είσαι, δεν θέλω να σε ξέρω. Προϋπόθεση για να το διαβάσεις είναι να δέχεσαι πως τα ζώα δεν είναι κατώτερα όντα και, όπως γράφει η Λυδάκη στην εισαγωγή, «εκείνο που χρειάζεται είναι ν’ αντιληφθούμε τα δεινά που υφίστανται, να τ’ αγαπήσουμε όπως “αγαπάει ο έξυπνος τον αθώο, ο δυνατός τον ευάλωτο” και κυρίως να αναλάβουμε δράση υπέρ τους». Επιστήμονες, λογοτέχνες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών (53 στο σύνολο) γράφουν προσωπικά κείμενα για τη σχέση τους με τα ζώα. Κείμενα για την άγρια πανίδα που κινδυνεύει να εξαφανιστεί, τη μεταχείριση των ζώων σε εργαστήρια πειραμάτων, το πώς παρουσιάζονται στη λαϊκή και αστική τέχνη, στην τεχνολογία, τη θρησκεία και τη φιλοσοφία, αναλύουν θέματα ηθικής και δικαιωμάτων των ζώων. Κλείνοντάς το θέλεις να πάρεις αγκαλιά το σκύλο ή τη γάτα σου, να φροντίσεις ένα αδέσποτο. Στο όριο είναι ν’ αποφασίσεις πως θα κόψεις (για λίγες μέρες τουλάχιστον) το κρέας. Τα έσοδα από τις πωλήσεις θα διατεθούν για φιλοζωικούς σκοπούς.

Γρήγορα στο σπιτάκι τους, όλα αυτά τα κουραστικά παράσιτα!
Να γυρίσουν στο σπιτάκι τους µε τα µετάξια και τα πούπουλα! Υµνώ τον λασπωµένο σκύλο, τον φτωχό σκύλο, τον σκύλο που δεν έχει στέγη, τον σουλατσαδόρο σκύλο, τον σαλτιµπάγκο σκύλο, τον σκύλο που το ένστικτό του, όπως το ένστικτο του φτωχού, του τσιγγάνου και του θαυµατοποιού, έχει οξυνθεί µε τρόπο θαυµάσιο, από την ανάγκη, αυτή την τόσο καλή µητέρα, αυτή την αληθινή προστάτιδα κάθε ευφυΐας!
Υµνώ τους αξιοθρήνητους σκύλους, είτε εκείνους που περιπλανιούνται µοναχικοί µέσα στις ελικοειδείς ρεµατιές των απέραντων πόλεων είτε εκείνους που είπαν στον εγκαταλελειµµένο άνθρωπο, µε µάτια έξυπνα που ανοιγοκλείνουν: «Πάρε µε µαζί σου, και µε τις δυο αθλιότητές µας θα κάνουµε ίσως ένα είδος ευτυχίας!»
«Πού πηγαίνουν οι σκύλοι;», έλεγε άλλοτε ο Νέστωρ Ροκπλάν σε µιαν αθάνατη επιφυλλίδα που δίχως άλλο την έχει ξεχάσει, και που µόνο εγώ, και ο Σαιν Μπεβ ίσως, τη θυµόµαστε ακόµα σήµερα.
Πού πηγαίνουν οι σκύλοι, είπατε, απρόσεχτοι άνθρωποι; Πηγαίνουν στις δουλειές τους. Επαγγελµατικά ραντεβού, ερωτικά ραντεβού. Μέσα στην οµίχλη, µέσα στο χιόνι, µέσα στη λάσπη, µέσα στην καταρρακτώδη βροχή, πηγαίνουν, έρχονται, τρέχουν, περνούν κάτω από το πάθος, από την ανάγκη ή από το καθήκον. Όπως κι εµείς, σηκώθηκαν από τα χαράµατα, και βγάζουν το ψωµί τους ή κυνηγούν τις απολαύσεις τους.
Υπάρχουν σκύλοι που κοιµούνται σε κάποιο ερείπιο των προαστίων και που έρχονται, κάθε µέρα, την ίδια πάντα ώρα, να ζητήσουν το σπόρτουλό τους στην πόρτα µιας κουζίνας του βασιλικού ανακτόρου^ άλλοι, που τρέχουν, κατά αγέλες, πάνω από πέντε λεύγες, για να µοιραστούν το γεύµα που τους ετοίµασε η φιλευσπλαχνία κάποιων εξηντάχρονων παρθένων, των οποίων η άπραγη καρδιά αφοσιώθηκε στα ζώα, γιατί οι ηλίθιοι άνθρωποι δεν τη θέλουν πια.
Το κείμενο του Παναγιώτη Διαμαντή περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Περί ζώων - Με λογική και συναίσθημα 53 κείμενα για τη φιλοζωία», επιμέλεια έκδοσης: Άννα Α. Λυδάκη & Γιάννης Ν. Μπασκόζος, εκδ. Ψυχογιός. Αν είσαι φιλόζωος θα το λατρέψεις. Αν δεν είσαι, δεν θέλω να σε ξέρω. Προϋπόθεση για να το διαβάσεις είναι να δέχεσαι πως τα ζώα δεν είναι κατώτερα όντα και, όπως γράφει η Λυδάκη στην εισαγωγή, «εκείνο που χρειάζεται είναι ν’ αντιληφθούμε τα δεινά που υφίστανται, να τ’ αγαπήσουμε όπως “αγαπάει ο έξυπνος τον αθώο, ο δυνατός τον ευάλωτο” και κυρίως να αναλάβουμε δράση υπέρ τους». Επιστήμονες, λογοτέχνες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών (53 στο σύνολο) γράφουν προσωπικά κείμενα για τη σχέση τους με τα ζώα. Κείμενα για την άγρια πανίδα που κινδυνεύει να εξαφανιστεί, τη μεταχείριση των ζώων σε εργαστήρια πειραμάτων, το πώς παρουσιάζονται στη λαϊκή και αστική τέχνη, στην τεχνολογία, τη θρησκεία και τη φιλοσοφία, αναλύουν θέματα ηθικής και δικαιωμάτων των ζώων. Κλείνοντάς το θέλεις να πάρεις αγκαλιά το σκύλο ή τη γάτα σου, να φροντίσεις ένα αδέσποτο. Στο όριο είναι ν’ αποφασίσεις πως θα κόψεις (για λίγες μέρες τουλάχιστον) το κρέας. Τα έσοδα από τις πωλήσεις θα διατεθούν για φιλοζωικούς σκοπούς.
ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΡΑ. ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΤΟΣΟΣ ΚΟΠΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ!
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: http://www.zoosos.gr/article/2940/athenaioi-apodeixte-te-philozoia-sas-uiotheteste-adespotakia
Τη «Στέγη Ζώων» στον Μαρκόπουλο Αττικής επισκέφθηκε στις 16/10 η 5μελής Επιτροπή Παρακολούθησης Εφαρμογής του προγράμματος του Δήμου Αθηναίων για την διαχείριση των αδέσποτων της πρωτεύουσας. Ο Δήμος Αθηναίων, όπως είναι γνωστό, έχει σύμβαση (που λήγει) με τη «Στέγη Ζώων» του κτηνίατρου Παναγιώτη Παπαϊωάννου και εκεί μεταφέρονται τα αδέσποτα της πρωτεύουσας, τα οποία χρήζουν νοσηλείας, περίθαλψης, στείρωσης κ.ο.κ.
Η 5μελης Επιτροπή – ακολουθώντας αυτό που ορίζει ο νόμος 4039/2012 – πραγματοποίησε αυτή την επίσκεψη για να βρεθεί μια λύση για τα δεκάδες ζώα, που φιλοξενούνται, και τα οποία πρέπει να προωθηθούν, ώστε να βρουν οικογένειες διαφορετικά θα επανατοποθετηθούν στους δρόμους της πόλης.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία τα δημοτικά κυνοκομεία αποτελούν χώρο προσωρινής παραμονής. Ο Δήμος Αθηναίων ζητάει – προφανώς λόγω κόστους – να μπει ένα χρονικό όριο στο χρονικό διάστημα φιλοξενίας των ζώων, αφού ολοκληρωθεί η θεραπεία, αποθεραπεία.
Είναι όμως απολύτως κατανοητό, ότι ο επ’ αόριστον εγκλεισμός είναι μια άλλη μορφή μη καλής μεταχείρισης, ειδικά για ζώα υγιή (και μη τα οποία παίρνουν φάρμακα), τα οποία μπορούν με εκπαίδευση να ενταχθούν απολύτως το περιβάλλον ενός σπιτιού.
Τα ζώα δεν είναι σωστό να παραμένουν επ’ αόριστον έγκλειστα όμως είναι βέβαιο, ότι και στους δρόμους κινδυνεύουν από θανάσιμες αιτίες (τροχαία, φόλες, ασιτία).
Στις αρχές Δεκεμβρίου – όπως πληροφορηθήκαμε – λήγει η σύμβαση του Δήμου Αθηναίων με το συγκεκριμένο κτηνιατρικό κέντρο και αν αυτή δεν ανανεωθεί, δεν θα υπάρχει χώρος στέγασης των ζώων, που τώρα φροντίζονται εκεί.
Η εθελόντρια Βίκυ Χρήστου, που είναι μέλος της 5μελούς Επιτροπής Παρακολούθησης της Εφαρμογής του Προγράμματος του Δήμου Αθηναίων και γνωστή μεταξύ των φιλόζωων για το έργο και τη βοήθεια την οποία προσφέρει στα ζώα της Αθήνας, τονίζει ποιες είναι οι ανάγκες και πόσα ζώα φιλοξενούνται τώρα «Στέγη Ζώων» στον Μαρκόπουλο Αττικής.
Η κα Χρήστου – που συμβάλλει εθελοντικά σε αυτό το πρόγραμμα –εξηγεί στο www.zoosos.gr: «Στη “Στέγη Ζώων” φιλοξενούνται - μεταξύ άλλων - 15 που έχουν περισυλλεχθεί λόγω καταγγελιών για επιθετική συμπεριφορά. Δυστυχώς πολλά από αυτά έχουν μείνει εδώ και χρόνια έγκλειστα.
Για τα περισσότερα δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να εξεταστούν από εξειδικευμένο εκπαιδευτή, ούτε έχει γίνει προσπάθεια υιοθεσίας τους.
Δύο από αυτά υιοθετήθηκαν αλλά μετά από λίγο αναιρέθηκε η υιοθεσία ενός. Σύμφωνα με δηλώσεις μελών προηγούμενης 5μελους Επιτροπής, υπήρχε μεγαλύτερος αριθμός ζώων με επιθετική συμπεριφορά αλλά τελικά υιοθετήθηκαν.
Φιλοξενούνται εκεί και 5 τρίποδα ζώα (το ένα είναι ράτσας Πίτμπουλ). Όπως μας ενημέρωσε ο επιβλέπων κτηνίατρος τα ζώα προαυλίζονται μαζί και είναι αρκετά κοινωνικοποιημένα.
Ένα από τα σκυλιά έχει πάρεση στο πρόσθιο άκρο, όμως το πόδι του δεν έχει ακρωτηριαστεί.
Τα δύο ακόμα Πίτμπουλ (ένα είναι θηλυκό και το άλλο αρσενικό) που βρίσκονται στο καταφύγιο δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν εξαιτίας της συμπεριφοράς της ράτσας τους.
Ακόμα δύο σκυλιά παίρνουν φάρμακα λόγω χρόνιου νοσήματος από το οποίο πάσχουν. Μια σκυλίτσα μεγάλης ηλικίας, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, είναι και αυτή εκεί.
Ένα αρσενικό σκυλί βρίσκεται στο κυνοκομείο και παραμένει εκεί καθώς η ιδιοκτήτρια του είχε κάνει δωρεά στον Δήμο Αθηναίων μέχρι το ζώο να υιοθετηθεί.
Στο καταφύγιο διαμένουν και 8 σκυλιά με λεϊσμανίαση. Σε δύο από αυτά δεν έχει γίνει ακόμα θεραπεία και κάθε προσφορά για τα φάρμακα της θεραπείας τους είναι ευπρόσδεκτη.
Τα ζώα αυτά χρειάζονται τη βοήθεια μας. Κάνουμε θερμή παράκληση προς όλα τα σωματεία και μεμονωμένοuς φιλόζωους να βοηθήσουν ώστε τα ζώα να παραμείνουν στη ζωή και να βρουν επιτέλους σπίτι. Οποιαδήποτε βοήθεια είναι πολύτιμη είτε αφορά κανονική υιοθεσία είτε προσωρινή.
Επίσης σε περίπτωση που μπορείτε να υποδείξετε κάποιον επαγγελματία έμπειρο σε επιθετικά ζώα, σας παρακαλώ να επικοινωνήσετε με το Γραφείο Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων στο τηλέφωνο 2103239201 ή στο προσωπικό μου email: vchristou@ath.forthnet.gr.
Ακόμα και ζώα που έχουν πραγματικά εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά με κατάλληλη καθοδήγηση αλλά και υπεύθυνο ιδιοκτήτη μπορούν να υιοθετηθούν. Για όλες τις υιοθεσίες θα πρέπει να υπογράφουν τα έντυπα υιοθεσίας του Δήμου Αθηναίων.
Είναι κατανοητό ότι οι καιροί που διανύουμε είναι ιδιαίτερα δύσκολοι όπως επίσης και το γεγονός το ότι οι περισσότεροι φιλόζωοι έχουν λυγίσει από το ψυχολογικό και το οικονομικό κόστος της περίθαλψης των αδέσποτων ζώων.
Αλλά μια συλλογική προσπάθεια ίσως επέφερε ένα σημαντικό αποτέλεσμα στην διαχείριση του προβλήματος και στην διάσωση όλων αυτών των ψυχών. Ευελπιστώ στη συνεργασία σας».
Αθηναίοι αποδείξτε τη φιλοζωία σας! Υιοθετήστε αδεσποτάκια!
28.10.2012 - 12:55
Τη «Στέγη Ζώων» στον Μαρκόπουλο Αττικής επισκέφθηκε στις 16/10 η 5μελής Επιτροπή Παρακολούθησης Εφαρμογής του προγράμματος του Δήμου Αθηναίων για την διαχείριση των αδέσποτων της πρωτεύουσας. Ο Δήμος Αθηναίων, όπως είναι γνωστό, έχει σύμβαση (που λήγει) με τη «Στέγη Ζώων» του κτηνίατρου Παναγιώτη Παπαϊωάννου και εκεί μεταφέρονται τα αδέσποτα της πρωτεύουσας, τα οποία χρήζουν νοσηλείας, περίθαλψης, στείρωσης κ.ο.κ.
Η 5μελης Επιτροπή – ακολουθώντας αυτό που ορίζει ο νόμος 4039/2012 – πραγματοποίησε αυτή την επίσκεψη για να βρεθεί μια λύση για τα δεκάδες ζώα, που φιλοξενούνται, και τα οποία πρέπει να προωθηθούν, ώστε να βρουν οικογένειες διαφορετικά θα επανατοποθετηθούν στους δρόμους της πόλης.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία τα δημοτικά κυνοκομεία αποτελούν χώρο προσωρινής παραμονής. Ο Δήμος Αθηναίων ζητάει – προφανώς λόγω κόστους – να μπει ένα χρονικό όριο στο χρονικό διάστημα φιλοξενίας των ζώων, αφού ολοκληρωθεί η θεραπεία, αποθεραπεία.
Είναι όμως απολύτως κατανοητό, ότι ο επ’ αόριστον εγκλεισμός είναι μια άλλη μορφή μη καλής μεταχείρισης, ειδικά για ζώα υγιή (και μη τα οποία παίρνουν φάρμακα), τα οποία μπορούν με εκπαίδευση να ενταχθούν απολύτως το περιβάλλον ενός σπιτιού.
Τα ζώα δεν είναι σωστό να παραμένουν επ’ αόριστον έγκλειστα όμως είναι βέβαιο, ότι και στους δρόμους κινδυνεύουν από θανάσιμες αιτίες (τροχαία, φόλες, ασιτία).
Στις αρχές Δεκεμβρίου – όπως πληροφορηθήκαμε – λήγει η σύμβαση του Δήμου Αθηναίων με το συγκεκριμένο κτηνιατρικό κέντρο και αν αυτή δεν ανανεωθεί, δεν θα υπάρχει χώρος στέγασης των ζώων, που τώρα φροντίζονται εκεί.
Η εθελόντρια Βίκυ Χρήστου, που είναι μέλος της 5μελούς Επιτροπής Παρακολούθησης της Εφαρμογής του Προγράμματος του Δήμου Αθηναίων και γνωστή μεταξύ των φιλόζωων για το έργο και τη βοήθεια την οποία προσφέρει στα ζώα της Αθήνας, τονίζει ποιες είναι οι ανάγκες και πόσα ζώα φιλοξενούνται τώρα «Στέγη Ζώων» στον Μαρκόπουλο Αττικής.
Η κα Χρήστου – που συμβάλλει εθελοντικά σε αυτό το πρόγραμμα –εξηγεί στο www.zoosos.gr: «Στη “Στέγη Ζώων” φιλοξενούνται - μεταξύ άλλων - 15 που έχουν περισυλλεχθεί λόγω καταγγελιών για επιθετική συμπεριφορά. Δυστυχώς πολλά από αυτά έχουν μείνει εδώ και χρόνια έγκλειστα.
Για τα περισσότερα δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να εξεταστούν από εξειδικευμένο εκπαιδευτή, ούτε έχει γίνει προσπάθεια υιοθεσίας τους.
Δύο από αυτά υιοθετήθηκαν αλλά μετά από λίγο αναιρέθηκε η υιοθεσία ενός. Σύμφωνα με δηλώσεις μελών προηγούμενης 5μελους Επιτροπής, υπήρχε μεγαλύτερος αριθμός ζώων με επιθετική συμπεριφορά αλλά τελικά υιοθετήθηκαν.
Φιλοξενούνται εκεί και 5 τρίποδα ζώα (το ένα είναι ράτσας Πίτμπουλ). Όπως μας ενημέρωσε ο επιβλέπων κτηνίατρος τα ζώα προαυλίζονται μαζί και είναι αρκετά κοινωνικοποιημένα.
Ένα από τα σκυλιά έχει πάρεση στο πρόσθιο άκρο, όμως το πόδι του δεν έχει ακρωτηριαστεί.
Τα δύο ακόμα Πίτμπουλ (ένα είναι θηλυκό και το άλλο αρσενικό) που βρίσκονται στο καταφύγιο δεν μπορούν να επανατοποθετηθούν εξαιτίας της συμπεριφοράς της ράτσας τους.
Ακόμα δύο σκυλιά παίρνουν φάρμακα λόγω χρόνιου νοσήματος από το οποίο πάσχουν. Μια σκυλίτσα μεγάλης ηλικίας, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, είναι και αυτή εκεί.
Ένα αρσενικό σκυλί βρίσκεται στο κυνοκομείο και παραμένει εκεί καθώς η ιδιοκτήτρια του είχε κάνει δωρεά στον Δήμο Αθηναίων μέχρι το ζώο να υιοθετηθεί.
Στο καταφύγιο διαμένουν και 8 σκυλιά με λεϊσμανίαση. Σε δύο από αυτά δεν έχει γίνει ακόμα θεραπεία και κάθε προσφορά για τα φάρμακα της θεραπείας τους είναι ευπρόσδεκτη.
Τα ζώα αυτά χρειάζονται τη βοήθεια μας. Κάνουμε θερμή παράκληση προς όλα τα σωματεία και μεμονωμένοuς φιλόζωους να βοηθήσουν ώστε τα ζώα να παραμείνουν στη ζωή και να βρουν επιτέλους σπίτι. Οποιαδήποτε βοήθεια είναι πολύτιμη είτε αφορά κανονική υιοθεσία είτε προσωρινή.
Επίσης σε περίπτωση που μπορείτε να υποδείξετε κάποιον επαγγελματία έμπειρο σε επιθετικά ζώα, σας παρακαλώ να επικοινωνήσετε με το Γραφείο Αστικής Πανίδας του Δήμου Αθηναίων στο τηλέφωνο 2103239201 ή στο προσωπικό μου email: vchristou@ath.forthnet.gr.
Ακόμα και ζώα που έχουν πραγματικά εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά με κατάλληλη καθοδήγηση αλλά και υπεύθυνο ιδιοκτήτη μπορούν να υιοθετηθούν. Για όλες τις υιοθεσίες θα πρέπει να υπογράφουν τα έντυπα υιοθεσίας του Δήμου Αθηναίων.
Είναι κατανοητό ότι οι καιροί που διανύουμε είναι ιδιαίτερα δύσκολοι όπως επίσης και το γεγονός το ότι οι περισσότεροι φιλόζωοι έχουν λυγίσει από το ψυχολογικό και το οικονομικό κόστος της περίθαλψης των αδέσποτων ζώων.
Αλλά μια συλλογική προσπάθεια ίσως επέφερε ένα σημαντικό αποτέλεσμα στην διαχείριση του προβλήματος και στην διάσωση όλων αυτών των ψυχών. Ευελπιστώ στη συνεργασία σας».
Wednesday, October 24, 2012
ΠΙΤΜΠΟΥΛΑΚΙ ΨΑΧΝΕΙ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙ
ΠΙΤΜΠΟΥΛΙΤΣΑ ΗΜΙΑΙΜΟ 16 ΜΗΝΩΝ ΜΕ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΤΟΙΜΗ ΔΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ !!
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ !!!
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗ !!!
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΕ ΣΤΟ 6946 498224 ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΕΛΗ
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ !!!
ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗ !!!
ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΕ ΣΤΟ 6946 498224 ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΕΛΗ
Sunday, August 12, 2012
ΒΡΕΘΗΚΕ BOXER
Χθες είδα στο ΕΒΕΡΕΣΤ ΒΑΡΗΣ (λίγο πιο κάτω απο τη Σχολή Ευελπίδων) ένα καθαρόαιμο BOXER φιλικότατο. Είχε κολλάρο με καρφάκια & ταμπελάκι που έγραφε ότι έχει κάνει αντιλυσσικό εμβόλιο το 2011. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ότι είχε ένα μάτι μαύρο και ένα γαλάζιο του πάγου. Ηταν σίγουρα από σπίτι & καθόλου μαθημένο στο δρόμο και στη κίνηση. Δεν ξέρω για πόση ώρα θα είναι εκεί. Αν σας ενδιαφέρει να το υιοθετήσετε ή αν το χάσατε εσείς (επικοινωνήστε μαζί μου στο 6944860451)
ΑΝΑΓΚΕΣ ΖΩΟΦΙΛΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ
Ο Ζωοφιλικος
Συλλογος Ελευσινας παλευει καθημερινα με δεκαδες περιστατικα
κακοποιημενων, εγκαταλελειμενων και αρρωστων ζωων. Εχουμε ανοιξει πολλα
μετωπα και δεν μπορουμε να ανταπεξελθουμε οικονομικα.
Πολλα απο τα
ζωακια ειναι αρρωστα και πρεπει να κανουν αμεσα θεραπεια για καλααζαρ
και διροφιλαρια. Για οσους δεν γνωριζουν ειναι δυο πολυ επικινδυνες και
υπουλες ασθενειες και συναμα πολυδαπανες. Αν δεν θεραπευτουν δεν θα
μπορεσουν να υιοθετηθουν και θα τους γινει η θεραπεια εαν και οποτε εχει
ο συλλογος χρηματα και αν φυσικα δεν ειναι ηδη αργα για τα σκυλακια.
Η
κατασταση εχει φτασει σε οριακο σημειο γι'αυτο και ζηταμε την βοηθεια
σας.
*Μπορειτε να υιοθετησετε εικονικα οποιο σκυλακι του συλλογου
διαλεξετε συμβαλλοντας με 15 ευρω τον μηνα στην καθημερινη του φροντιδα.
*Μπορειτε να διαλεξετε ενα σκυλακι και να αναλαβετε τις εξετασεις
του (γενικη αιματος, βιοχημικες και διροφιλαρια)
*Μπορειτε να
διαλεξετε ενα αρρωστο σκυλακι και να αναλαβετε την θεραπεια του.
*Μπορειτε να βοηθησετε με μεταφορες απο και προς τον κτηνιατρο.
Για
οποιον θελει να βοηθησει το email του συλλογου ειναι contact@zse.gr
Eυχαριστουμε εκ των προτερων για οποια οικονομικη και πρακτικη βοηθεια.
ΑΝΑΓΚΕΣ ΓΙΑ Z/D
Παρακαλουμε πολυ
οποιος μπορει να βοηθησει προσφεροντας κροκετες z/d για αλλεργικο
λυκοσκυλο.Ισως ακομα και σε καποιον να εχει περισσεψει απο αλλο
σκυλακι.
Η κυρια που το φροντιζει δεν μπορει πλεον να καλυψει ουτε τις
δικες της αναγκες και ετσι το σκυλακι για καποιο καιρο ετρωγε
γατοκροκετες.Το αποτελεσμα ειναι να αρρωστησει παλι το σκυλι,το οποιο
πλεον ειναι νηστικο περιπου μια εβδομαδα αφου τελειωσαν και οι κροκετες
των γατιων.Οποιος μπορει να βοηθησει η προσφορα αυτη ειναι πολυτιμη για
το ζωακι.
Ευχαριστουμε
τηλ. επικοινωνιας 6932533228
Subscribe to:
Posts (Atom)













